O Prof. Liwowskim (twórczość z przymrużeniem oka ;)

Andrzej Sikorski

Wierszyk na Jubileusz 70-lecia Bolka Liwowskiego

BL

Drogi Bolku,
Jest w Polsce święto, które sądzę,
Wymyślił jakiś faryzeusz
A zwie się krótko – życia jubileusz.
W dniu tym, ludzie, jak „szalone owce” – nie krowy – biegają w tym celu
By złowić Jubilata, posadzić w fotelu.
Po czym, prawiąc Mu komplementy,
Dawać w ucho prztyki,
Później, gdy to się uda, wsadzić do lektyki,
Nosić, bujać w karafce, śpiewać i głosić peany,
Niech żyje nam, niech żyje, Jubilat Kochany.
By w końcu Jubilat znużony wyrwał się
I uciekł do domu, do Żony.
Dziś jest właśnie Bolku takie Twoje – lecie
Bo obchodzisz tu wśród nas swoje
SIEDEMDZIESIĘCIOLECIE

***

Fakt, który chłopa cholernie zniesmacza – jest ten,
Że w poconradowską „smugę cienia” wkracza.
Różne są na to reakcje chłopskiej braci,
Niejeden ze strachu o swe dalsze życie,
Cały wigor traci.
Inny – jak narowisty koń – szybko się ochwaci.
Jeszcze inny, zjeżdża po pochyłej równi
Prosto do zgorzknienia i rozpaczy studni.
Drugi, zaczyna od tej pory stąpać po ziemi ostrożnie i równo,
Bo nie chce za szybko, wpaść w starości gówno.
Inni znów, póki mogą, rzucają się w szaleństw objęcia
I od dziewczęcia pędzą do dziewczęcia.
Jeszcze inni, na odwrót, stosują samo oszczędzanie
I żyją w celibacie – nawet, gdy im stanie.
Tobie natomiast Bolku chciałbym dziś w prezencie
– dać wierszyk, który, jak to wierszyk
Czasami, przyda się na swoistym życiowym zakręcie.
Będzie on z racji tej, że siedzi tu nasz Szef
Także już doświadczony chłop – paropunktową analizą SWOT.

***

Jakie są, Twoje, w naszych oczach silne strony
Nasz Kochany Bolku?
– po pierwsze to, że nie chowasz swych poglądów w worku,
– po drugie, żeś jest przy tym naszym sercom – drogi,
– po trzecie, że nie schodzisz z raz obranej drogi,
– po czwarte, że zawsze śpieszysz z pomocą, Tym co o to proszą,
– po piąte, że nie jesteś z tych, co się panoszą,
– po szóste, że bardziej cenisz mądrość, niźli epolety,
– po siódme, że się nie dajesz zjeść w kaszy, na wetty
– po ósme, że chodzisz, choć Ci nogi pogruchocą,
– po dziewiąte, że jak tańczysz, to tańczysz ochoczo,
– po dziesiąte, że jesteś suchy, gdy inni się ze strachu w kroku moczą,
– po jedenaste, że są tacy, co mimo tytułów, do pięt Ci nie doskoczą,
– po dwunaste, że nigdy z etyką nie jesteś na bakier, gdy inni ją traktują jak do dupy papier.
Co by tu jeszcze dorzucić do tych zalet wora,
Ach wady, ich lista także jest dość spora:
– po pierwsze – najwyższe władze omijasz z daleka, bo nie lubisz, gdy ktoś za głośno i fałszywie szczeka
– po drugie – nie podkładasz świni, mimo, że Ci nie jeden w tym względzie zawini,
– po trzecie, szóstą swa zaletą zaraziłeś, stary lisie nie tylko mnie, ale także Krysię,
– po czwarte kupiłeś samochód marki tej co nasz drogi Szef, a to co najmniej jednemu z nas psuje po prostu krew,
– po piąte, masz cechy sadysty – pytasz z pół dnia studenta, mimo, że umysł jego jest od wiedzy czysty,
– po szóste – analiza przez Ciebie zrobiona, zawsze dzieli włos na dużą liczbę części – nawet ten z ogona,
Po siódme ……
Dość może już tej wyliczanki.
Widać, że żadne z nas nie może z Tobą stawać w szranki.

***

Kochany Bolku, w dzień jubileuszu,
Bądź łaskaw na życzenia nasze nadstawić Swych uszu:
Życzymy Ci by dalsze życia Twego oby jak najdłuższe chwile,
Były dla Ciebie z nami – wciąż, jak dotąd – miłe.
I niech prawda ze znanej piosenki,
Świeci nad Tobą jak słońce.
Że życie, tak naprawdę, zaczyna się po siedemdziesiątce!
Żyj drogi Bolku, najpierw, jak mawiał Zagłoba do dwóch siekier (77),
Potem do strucelek (88).
A potem, jeszcze długich latek szereg.
I wtedy, gdy Cię po iluś tam latach,
Dopadnie kostucha,
Mimo, że ona z kosą – nie zatracaj ducha.
Wystaw szyję odważnie, a gdy to babsko odleci,
Łyknij „byczej krwi” – ona na powrót Cię wskrzesi.

Biogram Prof. Bolesława Liwowskiego

 

odznaczenie

Urodził się 13 II 1931 w Tomaszowie Mazowieckim. Zmarł 5 VII 2014 w Łodzi w wieku 83 lat.

Rodzina

Był synem Jadwigi i Jana (inż. chemika, dyrektora Tomaszowskich Zakładów Włókien Sztucznych 1947-1948). Miał brata Stanisława (absolwenta Wydz. Mechanicznego PŁ). Ożenił się z Tamarą (ur. w 1935), z którą ma syna Andrzeja Jana (ur. 1972).

Nauka i edukacja

1949 – ukończył I Państwowe Koedukacyjne Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcące (obecnie I LO im. gen. Jarosława Dąbrowskiego) w Tomaszowie Mazowieckim.

1949-55 – studia I i II stopnia w zakresie ekonomiki przemysłu w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Łodzi zakończone uzyskaniem tytuły magistra nauk ekonomicznych na podstawie pracy: Planowanie i organizacja remontów maszyn produkcyjnych przemysłu wełnianego, napisanej pod kierunkiem doc. Brunona Kelera.

1956-60 – studia aspiranckie (doktorskie) w Moskiewskim Instytucie Inżynieryjno-Ekonomicznym.

1964 – uzyskanie tytułu doktora nauk ekonomicznych na Wydziale Ekonomicznym UŁ na podstawie pracy: Zastosowanie metod potokowej organizacji produkcji do produkcji krótkoseryjnej w zakładach przemysłu maszynowego, której promotorem był doc. Brunon Keler

1971 – uzyskanie stopnia docenta.

Praca zawodowa

1952-61 – praca w Wyższej Szkole Ekonomicznej na Wydziale Przemysłu:
– Katedra Ekonomiki Przemysłu (z-ca asystenta 1952, asystent 1953-1955),
– Katedra Organizacji i Planowania Przedsiębiorstw Przemysłowych (st. asystent 1955-1960),
– Katedra Ekonomiki Przedsiębiorstwa (st. asyst. 1960-61).

1961-96 – praca w Uniwersytecie Łódzkim na Wydziale Ekonomicznym:
– Katedra Ekonomiki Przedsiębiorstwa (st. asystent 1961-64, adiunkt 1964-65).
Następnie na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym UŁ:
– Instytut Organizacji i Zarządzania, Zakład Ekonomiki Przedsiębiorstwa i Analizy Ekonomicznej (adiunkt 1965-71, docent 1971-81),
– Instytut Ekonomiki Przedsiębiorstw, Zakład Ekonomiki i Organizacji Przedsiębiorstwa (docent 1981-1991)
– Instytut Ekonomiki Przedsiębiorstw, Zakład Organizacji Produkcji i Gospodarki Materiałowej (docent 1991-92)
– Instytut Ekonomiki Przedsiębiorstw, Katedra Zarządzania Przedsiębiorstwem (docent 1992-94),
Następnie na Wydziale Zarządzania UŁ:
– Katedra Zarządzania Przedsiębiorstwem, kierownik Zakładu Organizacji Produkcji i Gospodarki Materiałowej (docent 1994-96).

Prodziekan (1986-93) i kierownik Szkoły Zarządzania (1993-96), inspirator, organizator i kierownik Pracowni Metodycznej Organizacji (1974-87), kierownik Zawodowego Studium Zaocznego (1975-86), członek Komisji: ds. Ekonomicznych (1996-2002), Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów (1995-96), Statutowej (1990-96), ds. Dydaktyki i Wychowania (1987-90), ds. Aparatury Naukowej (1975-81), ds. Przeglądu Pracowników Inżynieryjno-Technicznych UŁ (1976); ds. Pracowników Nie Będących Nauczycielami Akademickimi (1975-78), ds. Metod Dydaktycznych (1972-75).

Po przejściu na emeryturę kontynuował pracę na ¼ etatu jako st. wykładowca w Zakładzie Funkcjonowania i Rozwoju Przedsiębiorstwa (1996-99), Zakładzie Ekonomiki Przedsiębiorstwa (1999-2001) oraz jako profesor nadzwyczajny Społecznej Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Zarządzania w Łodzi (1998-2003).

Wypromował 320 licencjatów i magistrów oraz 2 doktorów.

Członkostwo w organizacjach

Należał do Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierownictwa: Członek Zarządu (1965-1968) i wiceprezes Oddziału Łódzkiego (1968-1974), Członek Rady Naukowej (1974-1989), Przewodniczący Komisji Rewizyjnej (od 1989).

Najważniejsze publikacje

Podstawowe zagadnienia zarządzania produkcją (2006 Kraków), wspólnie z R. Kozłowskim

Podstawy ekonomiki i zarządzania przedsiębiorstwem (1997 Warszawa)

Podstawy ekonomiki przedsiębiorstwa (1993 Łódź-Berlin)

Aktuelle Probleme der Produktionssteuerung in den polnischen Industrieunternehmen [w:] Aktuelle Probleme der Organisation und Leitung polnischer Indsutrieunternehmen (Un. Bochum, „Arbeitsbericht”, nr 28, 1983)

Organizacja struktury zarządzania przedsiębiorstwem jako ważny składnik organizacji zarządzania („Acta Un. Lodziensis”, zesz. 42, 1979)

Rozmieszczenie decyzji w zarządzaniu przemysłem (1977)

Funkcje i struktura przedsiębiorstw: ewolucja i integracja (1976)

Rachunek ekonomiczny w gałęziach przemysłu (1974)

Pojęcie potokowej organizacji produkcji. Krytyczny przegląd stosowanych definicji i próba sformułowania właściwego określenia („Zeszyty Nauk. UŁ”, seria III, zesz. 14, 1966)

Ekonomika przedsiębiorstwa (1964), wspólnie z Jerzym Kortanem

Współzależność między wzrostem wydajności i wzrostem płac a system wynagradzania robotników przy pracach normowanych („Zeszyty Nauk. UŁ, “seria III, zesz. 26, 1963)

Nagrody i wyróżnienia

2010 – odznaka za Zasługi dla Miasta Łodzi

2006 – medal za Szczególne Zasługi dla ZNP, odznaka za 50-letnią przynależność do ZNP

1995 – medal 50-lecia UŁ

1987 – medal KEN

1986 – odznaka za Zasługi dla Województwa Skierniewickiego

1984 – medal 40-lecia Polski Ludowej

1983 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

1979 – medal UŁ w Służbie Społeczeństwu i Nauce, odznaka Zasłużony pracownik »Rawentu«

1977 – nagroda resortowa

1973 – Złoty Krzyż Zasługi, Honorowa Odznaka Miasta Łodzi, złota odznaka TNOiK

1972 – złota odznaka UŁ

oraz 20 nagród Rektora UŁ